ஒரு முறையான அரசியல் கட்சி என்பது கிளைக் கழகம், வார்டு, ஊராட்சி, ஒன்றியம், நகரம் மற்றும் மாவட்டம் எனப் பல அடுக்குக் கட்டமைப்புகளைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். ஆனால், விஜய்யின் தவெக தற்போது வரை பல இடங்களில் அவரது பழைய ரசிகர் மன்ற நிர்வாகிகளையே சார்ந்து இயங்குகிறது.
ஒரு கட்சியின் செயற்குழு மற்றும் பொதுக்குழு உறுப்பினர்கள் ஜனநாயக முறைப்படி தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும். ஆனால், இங்கே தலைமை எடுக்கும் முடிவுகளுக்கு ‘ஆமாம்’ போடும் தொண்டர்களாக மட்டுமே ரசிகர்கள் இருக்க வாய்ப்புள்ளது. இது ஒரு ‘தனிநபர் கட்சி’யாக மாற வழிவகுக்கும்.
திமுக, அதிமுக போன்ற கட்சிகளில் பல தலைமுறை கண்ட இரண்டாம் கட்டத் தலைவர்கள் உள்ளனர். விஜய்யிடம் அப்படிப்பட்ட அனுபவம் வாய்ந்த ஆலோசகர்களோ அல்லது ஒரு வலுவான கொள்கை விளக்கக் குழுவோ இன்னும் வெளிப்படையாகத் தெரியவில்லை.
கூட்டுத் தலைமை இல்லாத இடத்தில், ஒருவரின் தனிப்பட்ட விருப்பங்களே கட்சியின் முடிவுகளாக மாறும். இது ஒரு மாநிலத்தை ஆளும்போது மிக ஆபத்தான விளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடும்.
தேர்தல் ஆணையத்தில் கட்சியைப் பதிவு செய்வது ஒரு நடைமுறை மட்டுமே. ஆனால், அந்தக் கட்சி முறையான உட்கட்சித் தேர்தலை நடத்துகிறதா என்பதை ஆணையம் தீவிரமாகக் கண்காணிப்பதில்லை.
ஊராட்சி முதல் மாநகராட்சி வரை மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகள் இல்லாமல், வெறும் ரசிகர் மன்ற நிர்வாகிகளை வைத்துக் கொண்டு எப்படி அரசு நிர்வாகத்தைச் செயல்படுத்த முடியும் என்ற கேள்வி எழுகிறது. நிர்வாக அனுபவம் இல்லாதவர்கள் பதவியில் அமரும்போது சிவில் சர்வீஸ் (IAS/IPS) அதிகாரிகளின் ஆதிக்கம் அதிகரித்துவிடும்.
நடிகர் ரஜினிகாந்த் முதல் பலர் சந்தித்த சவால் இதுதான். ரசிகர்கள் கைதட்டுவது வேறு, அவர்கள் வாக்களிப்பது வேறு. மேலும், ரசிகர்களை மட்டும் நம்பி ஆட்சியைப் பிடிப்பது என்பது மக்களாட்சியின் தத்துவத்தையே கேள்விக்குறியாக்குகிறது.
கொள்கைக்காக வாக்களிப்பதற்கும், ஒரு நடிகருக்காக வாக்களிப்பதற்கும் பெரிய வித்தியாசம் உள்ளது. ரசிகர்கள் ஒரு ஆட்சியை உருவாக்க முடிந்தால், அந்த ஆட்சி மக்களின் தேவையை விட அந்தத் தலைவரின் பிம்பத்தைப் பாதுகாப்பதிலேயே அதிக கவனம் செலுத்தும்.
களத்தில் இறங்கிப் போராடாமல், மாற்றுத் திட்டம் என்ன என்பதை விளக்காமல் மௌனம் காப்பது ஒரு தலைவனுக்கு அழகல்ல. ஒருவேளை இத்தகைய மௌனமான ஆட்சி அமைந்தால், இக்கட்டான சூழலில் மக்கள் யாரிடம் முறையிடுவது என்ற அச்சம் எழுவது நியாயமே.
தமிழக அரசியல் வரலாறு எப்போதும் சினிமாவுடன் பிணைந்துள்ளது. ஆனால், அன்று இருந்த நடிகர்கள் (எம்.ஜி.ஆர் போன்றவர்கள்) பல ஆண்டுகள் அரசியலில் அடிமட்டத் தொண்டர்களாக இருந்து போராட்டங்களில் பங்கெடுத்து வந்தனர். ஆனால் இன்றைய சூழலில், நேரடியாக ஆட்சிக்கு வரத் துடிப்பது ஜனநாயகத்திற்குச் சவாலான ஒன்று.
