ஒரு காலத்தில் படம் ரிலீஸ் ஆகி 100 நாள் கழித்துதான் டிவியில் வரும். அப்புறம் அது 50 நாளானது, பிறகு 28 நாளானது. ஆனால் இப்போது, பெரிய பட்ஜெட் படங்கள் தியேட்டருக்கே வராமல் நேரடியாக OTT-யில் வெளியாவதும், அல்லது ரிலீஸான இரண்டே வாரத்தில் ஸ்ட்ரீமிங் ஆவதும் திரையரங்கு உரிமையாளர்களின் தூக்கத்தைக் கெடுத்துள்ளது. இது லாபமா அல்லது நஷ்டமா என்று பார்த்தால், அதில் பல கசப்பான உண்மைகள் ஒளிந்திருக்கின்றன.
தியேட்டர் தலையெழுத்து
தியேட்டர் உரிமையாளர்களுக்கு இது நிச்சயமாக ஒரு மிகப்பெரிய நஷ்டம்தான். ஒரு படம் தியேட்டரில் ரிலீஸானால் மட்டுமே அவர்களுக்கு டிக்கெட் வருமானம், கேண்டீன் விற்பனை, பார்க்கிங் கட்டணம் எனப் பல வழிகளில் வருவாய் கிடைக்கும். பெரிய பட்ஜெட் படங்கள் நேரடியாக OTT-க்குச் செல்லும்போது, திரையரங்குகள் வெறும் கட்டிடங்களாக மட்டுமே நிற்கின்றன.
சமீபத்திய 2026 நிலவரப்படி, தென்னிந்தியத் திரையரங்கு உரிமையாளர்கள் சங்கம், ஒரு படம் வெளியாகி குறைந்தது 8 வாரங்கள் கழித்துதான் OTT-க்கு வர வேண்டும் என்று கடுமையாகப் போராடி வருகின்றனர். இந்த 8 வார இடைவெளி இருந்தால்தான் மக்கள் தியேட்டருக்கு வருவார்கள் என்பது அவர்களின் வாதம்.
தயாரிப்பாளர்களைப் பொறுத்தவரை, இது உடனே கிடைக்கும் லாபம். தியேட்டரில் ரிலீஸ் செய்து, விளம்பரம் செய்து, படம் ஓடுமா ஓடாதா என்கிற பதற்றத்தில் இருப்பதை விட, ஒரு பெரிய OTT நிறுவனம் கொடுக்கும் ஒட்டுமொத்தத் தொகை அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பாகத் தெரிகிறது.
ஆனால், இது தற்காலிக லாபமே தவிர, ஒரு படத்தின் உண்மையான வெற்றியைத் தியேட்டர் வசூல் மட்டுமே தீர்மானிக்கிறது. தியேட்டரில் ஹிட் அடித்தால் மட்டுமே அந்தப் படத்திற்கு நீடித்த புகழும் கிடைக்கிறது.
மாறிப்போன ரசிகர்களின் மனநிலை
இப்போது ரசிகர்கள் ரொம்பவே ஸ்மார்ட் ஆகிவிட்டார்கள். “இந்த வாரம் தியேட்டருக்குப் போய் 500 செலவு பண்ணணுமா? இன்னும் 15 நாள்ல போன்லயே வரப்போகுது, அப்ப பாத்துக்கலாம்” என்கிற எண்ணம் பரவலாக வந்துவிட்டது. இதனால் நடுத்தர பட்ஜெட் படங்கள் தியேட்டரில் ஓடுவது மிகக் கடினமாகிவிட்டது.
மக்கள் இப்போது பிரம்மாண்டமான கிராபிக்ஸ், சவுண்ட் எஃபெக்ட்ஸ் கொண்ட படங்களுக்கு மட்டுமே தியேட்டருக்கு வருகிறார்கள். சமீபகாலமாக சில பெரிய ஸ்டார் படங்களுக்கு 60-40 என்கிற வருவாய் பகிர்வு முறையை விநியோகஸ்தர்கள் கேட்கிறார்கள். அதாவது வசூலில் 60% தியேட்டர்காரர்களுக்குத் தர வேண்டும் என்பது போன்ற நிபந்தனைகள்.
இது போன்ற சிக்கல்கள் வரும்போது, தயாரிப்பாளர்கள் தலைவலியைத் தவிர்க்க நேரடியாக OTT-யைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். இது திரையரங்குத் தொழிலைப் பாதிப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், பல தியேட்டர்கள் கல்யாண மண்டபங்களாக மாறும் சூழலையும் உருவாக்கியுள்ளது.
முடிவாகச் சொன்னால், தியேட்டர் என்பது ஒரு அனுபவம், OTT என்பது ஒரு வசதி. இவை இரண்டும் சமநிலையில் இருந்தால் மட்டுமே சினிமா என்கிற கலை ஆரோக்கியமாக இருக்கும். பெரிய படங்கள் நேரடியாக OTT-க்குச் செல்வது தியேட்டர்களுக்கு நஷ்டம்தான், ஆனால் திரையரங்குகள் தங்களை நவீனப்படுத்திக் கொண்டு, அந்த அனுபவத்தை மாற்றினால் மட்டுமே இந்தப் போட்டியில் ஜெயிக்க முடியும்.
