தமிழ் சினிமாவுல ஆரம்ப காலத்துல இருந்தே அரசியல்ங்கிறது பிரிக்க முடியாத ஒரு அங்கமா இருக்கு. ஆனா, முன்னாடி எல்லாம் ஒரு தலைவரோட பேரைச் சொன்னாலோ இல்ல அவரோட போட்டோவை வச்சாலோ அது ஒரு குறிப்பிட்ட கட்சிக்கு ஆதரவான விஷயமா பார்க்கப்பட்டது.
ஆனா இப்போ ட்ரெண்ட் அப்படியே மாறியிருக்கு. இப்போ இருக்குற இயக்குனர்கள் பெரியார், அம்பேத்கர் போன்ற தலைவர்களை ஒரு கட்சித் தலைவரா மட்டும் பார்க்காம, அவங்களோட கொள்கைகளை ஒரு ‘வாழ்க்கை முறையா’ சினிமாவுல பதிவு பண்ண ஆரம்பிச்சிருக்காங்க.
உதாரணமா, ஒரு காலத்துல கிராமத்து கதைகள்னாலே ஒரு குறிப்பிட்ட சாதிப் பெருமை பேசுற படங்களா தான் இருந்துச்சு. ஆனா பா. ரஞ்சித், மாரி செல்வராஜ் போன்ற இயக்குனர்கள் வந்த பிறகு அந்தப் போக்கு அப்படியே தலைகீழா மாறிருச்சு.
அம்பேத்கரோட ‘கற்பி, ஒன்றுசேர், புரட்சி செய்’ அப்படிங்கிற வாசகம் இன்னைக்குப் பல படங்களோடவே இருக்கு. ஒடுக்கப்பட்ட மக்களோட வலி, அவங்களுக்கான அதிகாரம், கல்வி இதையெல்லாம் பேசும்போது அது மக்கள்கிட்ட ஒரு பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்துது.
முக்கியமான விஷயம் என்னன்னா, இந்த மாதிரியான அரசியல் பேசப்படுற படங்கள் இப்போ கமர்ஷியலாவும் பெரிய ஹிட் அடிக்குது. ‘சார்பட்டா பரம்பரை’, ‘கர்ணன்’, ‘ஜெய் பீம்’ போன்ற படங்கள் வெறும் ஒரு தரப்பு மக்களுக்கானது மட்டும் இல்லாம, எல்லா தரப்பு ரசிகர்களையும் தியேட்டருக்கு வர வச்சது.
ஆனா, இதுல ஒரு சவாலும் இருக்கு. சில நேரங்கள்ல வசூலுக்காக மட்டும் மேலோட்டமா இந்தக் கொள்கைகளைப் பயன்படுத்துறாங்களோ அப்படிங்கிற விமர்சனமும் வருது. ஆனாலும், ஒரு பெரிய ஹீரோவோட படத்துல சமத்துவத்தைப் பத்தியோ அல்லது சாதி ஒழிப்பைப் பத்தியோ பேசும்போது, அது லட்சக்கணக்கான மக்கள்கிட்ட நேரடியா போய் சேருது. இது சமூகத்துல ஒரு ஆரோக்கியமான விவாதத்தை உருவாக்குது.
தமிழ் சினிமா இப்போ வெறும் ஹீரோயிசத்தை மட்டும் நம்பி இல்லை. பெரியார் சொல்லிக் கொடுத்த சுயமரியாதையும், அம்பேத்கர் காட்டிய சமத்துவப் பாதையும் தான் இன்னைக்குப் பல ஹிட் படங்களோட வெற்றி ரகசியம். இந்தக் கொள்கைகள் இன்னும் அழுத்தமா பேசப்படும்போது, அது சமூகத்துல ஒரு பெரிய மாற்றத்தைக் கொண்டு வரும் என்பதில் சந்தேகமே இல்லை!
