சினிமான்னாலே நமக்கு ஞாபகம் வர்றது பிரம்மாண்டமான செட்கள், வெளிநாட்டு லொகேஷன்ஸ், அப்புறம் கோடிக்கணக்கில் சம்பளம் வாங்குற சூப்பர் ஸ்டார்கள் தான். ஆனா, சமீபகாலமா இந்திய சினிமாவே ஆச்சரியப்படுற அளவுக்கு ஒரு பெரிய மாற்றம் நடந்துட்டு இருக்கு. பெரிய ஸ்டார் இல்லாம, வெறும் 5 அல்லது 10 கோடியில் எடுக்கப்படுற படங்கள், அசால்ட்டா 100 கோடி ரூபாயை வசூல் செஞ்சு ‘ஜாக்பாட்’ அடிக்குது. மஞ்சுமெல் பாய்ஸ், லவ் டுடே மாதிரியான படங்கள் இதற்குச் சிறந்த உதாரணம்.
இந்த வெற்றிகளுக்குப் பின்னாடி இருக்குற முதல் ரகசியம் ‘எமோஷனல்’. ஒரு ரசிகன் தியேட்டருக்குள்ள போகும்போது அந்தப் படத்தில் வர்ற கேரக்டரைத் தன்னோடவோ அல்லது தன் நண்பர்களோடவோ ஒப்பிட்டுப் பார்க்கணும்னு நினைக்கிறான்.
மஞ்சுமெல் பாய்ஸ் படத்தையே எடுத்துக்கோங்க, அதுல வர்ற அந்த நட்பு, நம்ம ஊர் பசங்க கேங் மாதிரியே இருந்துச்சு. பெரிய மாஸ் என்ட்ரி, பன்ச் டயலாக் எதுவுமே இல்லாம, கதையோடு ஒட்டிப்போற உணர்வுகள் தான் மக்களைத் தியேட்டருக்கு இழுக்குது.
அடுத்த முக்கியமான விஷயம், Word of Mouth. முன்னாடி எல்லாம் படத்தோட விளம்பரத்துக்காக கோடிக்கணக்கில் செலவு பண்ணுவாங்க. ஆனா இப்போ, ஒரு சாதாரண ரசிகன் தன் சோசியல் மீடியா பக்கத்துல போடுற ஒரு பாசிட்டிவ் ரிவியூ, கோடிக்கணக்கான செலவு செய்யுற விளம்பரத்தை விட அதிக பவர்ஃபுல்லா இருக்கு. மக்கள் தங்களுக்குள்ளேயே பேசி ஒரு படத்தை ஹிட் ஆக்குறாங்க. இந்தத் தகவல் பரிமாற்றம் தான் சிறு பட்ஜெட் படங்களுக்கு பெரிய பலம்.
தொழில்நுட்ப ரீதியா பார்த்தா, இப்போ கேமராக்கள் மற்றும் எடிட்டிங் டூல்கள் ரொம்பவே எளிமையா கிடைக்குது. அதனால, குறைஞ்ச செலவுல கூட தரமான அவுட்புட் கொடுக்க முடியுது. இதனால தயாரிப்பாளர்களுக்கு ரிஸ்க் குறையுது, லாபம் பல மடங்கு அதிகமாகுது.
அதேபோல, மொழிகளைத் தாண்டி நல்ல கதைகளை மக்கள் ரசிக்க ஆரம்பிச்சுட்டாங்க. கேரளாவுல ரிலீஸ் ஆகுற ஒரு படம் தமிழ்நாட்டுல 50 கோடி வசூல் பண்ணுதுன்னா, அங்க வேலை செய்றது ஸ்டார் பவர் கிடையாது, அந்தப் படத்தோட ஆன்மா தான்.
இனிமேல் சினிமாங்கிறது வெறும் ஹீரோக்களோட பிம்பத்தை மட்டும் நம்பி இல்லை. புதுமையான கதைக் களம், நேர்மையான மேக்கிங், அப்புறம் ஆடியன்ஸை ஏமாத்தாத திரைக்கதை இருந்தா போதும், எந்தப் படமும் 100 கோடி கிளப்பில் இணையலாம். இது ஆரோக்கியமான சினிமாவுக்கான ஒரு நல்ல ஆரம்பம்!
