தமிழ் சினிமா இப்போது ஒரு சுவாரஸ்யமான காலகட்டத்தில் இருக்கிறது. ஒரு காலத்தில் “கமர்ஷியல் படம்” என்றால் நான்கு சண்டை, ஐந்து பாட்டு, ஒரு பஞ்ச் டயலாக் என்று ஒரு ஃபார்முலா இருந்தது. ஆனால், இப்போது PS.மித்ரன், பிரதீப் ரங்கநாதன் போன்ற இளம் இயக்குநர்கள் அந்தப் பழைய இலக்கணத்தைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, இன்றைய தலைமுறைக்கு ஏற்ற புதுமையான கமர்ஷியல் சினிமாவை உருவாக்கி வருகிறார்கள். இவர்கள் வெறும் இயக்குநர்கள் மட்டுமல்ல, இன்றைய இளைஞர்களின் நாடித்துடிப்பை அறிந்த “கிரியேட்டர்கள்” என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.
தகவல் நுட்பமும் திரைக்கதை வேகமும்
PS.மித்ரனை எடுத்துக் கொண்டால், அவர் தொடும் கதைகள் எல்லாமே இன்றைய டிஜிட்டல் உலகின் ஆபத்துக்களைப் பற்றியது. ‘இரும்புத்திரை’ படத்தில் டேட்டா திருட்டு, ‘சர்தார்’ படத்தில் தண்ணீர் அரசியல் என அவர் காட்டும் விஷயங்கள் ரசிகர்களுக்கு ஒரு பக்கம் கமர்ஷியல் விருந்தாகவும், இன்னொரு பக்கம் ஒரு விழிப்புணர்வாகவும் இருக்கிறது. வெறும் மசாலா படமாக இல்லாமல், தகவல்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு திரைக்கதையை அமைப்பதுதான் மித்ரனின் பாணி. இது தமிழ் சினிமாவிற்கு ஒரு புதிய வகைமையை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது.
இன்னொரு பக்கம் பிரதீப் ரங்கநாதன், ஒரு சாதாரண மொபைல் போனையும், அதில் இருக்கும் மனிதர்களின் ஈகோவையும் வைத்து ‘லவ் டுடே’ மூலம் ஒரு வசூல் சாதனையே படைத்தார். பெரிய ஹீரோக்கள் இல்லாமல், ஒரு சிறிய கருவை வைத்துக்கொண்டு தியேட்டரில் மக்களைச் சிரிக்கவும் சிந்திக்கவும் வைப்பது சாதாரண விஷயம் அல்ல.
கமர்ஷியல் சினிமா என்பது பிரம்மாண்டமான செட்களில் கிடையாது, அது மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கையில் இருக்கிறது என்பதைப் பிரதீப் நிரூபித்து வருகிறார். இவர்களது வெற்றிக்கு முக்கியக் காரணம், அவர்கள் பயன்படுத்தும் நவீன மொழி மற்றும் சமூக வலைதளங்களின் தாக்கம் தான்.
இந்த இளம் இயக்குநர்களிடம் இருக்கும் ஒரு பொதுவான அம்சம் என்னவென்றால், அவர்கள் கேமராவை விட எடிட்டிங் டேபிளில் கதையைச் செதுக்குகிறார்கள். காட்சிக்குக் காட்சி ஒரு வேகம் இருப்பதை உறுதி செய்கிறார்கள்.
பழைய இயக்குநர்கள் ஒரு உணர்வை விளக்க நீண்ட நேரம் எடுத்துக்கொள்வார்கள், ஆனால் இவர்கள் ஒரு ‘மீம்’ மூலமாகவோ அல்லது சிறிய கிராபிக்ஸ் மூலமாகவோ அதை ரசிகர்களுக்குக் சொல்லிவிடுகிறார்கள்.
இந்த இளம் இயக்குநர்களின் வருகை, பெரிய பட்ஜெட் படங்களை எடுக்கும் முன்னணி இயக்குநர்களுக்கே ஒரு ஆரோக்கியமான சவாலை ஏற்படுத்தியுள்ளது. “இனி பழைய ஃபார்முலா வேலை செய்யாது, புதுமையாக ஏதாவது செய்ய வேண்டும்” என்கிற நெருக்கடியைத் திரைத்துறைக்குக் கொடுத்துள்ளனர். இவர்கள் கமர்ஷியல் சினிமாவின் இலக்கணத்தை மாற்றவில்லை, மாறாக இன்றைய காலத்திற்கு ஏற்ப அதை அப்டேட் செய்திருக்கிறார்கள்.
